باعث ویرانی من

خوب که نگاه میکنم مهمترین نقطه عطف زندگیم از دست دادن پدر فردای آمدن رتبه کنکورم بوده. اگر پدر بود قطعا کسی که امروز هستم نبودم. بیشتر حسرتهایم را از چشم بی پدری میبینم از درس نخواندن حسابی ایام دانشجویی تا خوب و بد ساخته شدن شخصیتم. یتیمی بد واژه و مفهومی است. حق نداری برای توصیف خودت استفاده اش کنی اما سر بزنگاه مثل پتکی بر سرت آوار میشود. اینکه پشتت خالی است. اینکه دلت به کسی قرص نیست. کسی را نداری که تحکم اخم آلودش منطقی باشد و نوازشش پدرانه. دنیا که حالم را بد میگیرد؛ بغضم که میگیرد؛ سر خاکش که میروم؛ شعر پروین را که روی سنگش میخوانم؛ ویرانی ام باورم میشود